RÉSONNEZ® Originals

rtykuł powstał we współpracy z Fundacją Wspierającą Naukę im. Doktora Mariana Szulca. Dziękujemy Marcie Powel oraz Justynie Kaczewiak.

Radiologia odgrywa kluczową rolę w przypadku przemocy domowej. Radiolodzy są jednymi z pierwszych specjalistów, którzy oceniają stopień uszkodzenia pacjenta w wyniku przemocy domowej.

Protokoły izolacji wdrożone w celu ograniczenia rozprzestrzeniania się SARS-CoV-2 w ciągu ostatniego roku przyniosły zgodnie z artykułem opublikowanym 6 października w European Radiology niefortunny efekt: wzrost wskaźników przemocy domowej.

Zespół naukowców pod kierownictwem dr Simona Matoori z Harvard University w Cambridge, MA, twierdzi, że radiolodzy mają do odegrania ważną rolę w identyfikowaniu ofiar przemocy domowej i kierowaniu ich w stronę zasobów pomocniczych.

„Pandemia COVID-19 doprowadziła do znacznego wzrostu liczby przypadków przemocy domowej, potencjalnie prowadząc do częstszych wizyt na oddziałach ratunkowych i badań radiologicznych. Wierzymy, że jako radiolodzy możemy coś zmienić, zdając sobie z tego sprawę, w razie potrzeby ostrzegając i traktując podejrzane ofiary z troską i empatią” – napisali autorzy.

Większość schorzeń związanych z przemocą domową to złamania kości twarzy (48,3%), palców (9,9%) lub tułowia (9,8%). Dlatego zaleca się, aby radiolodzy byli czujni w tym trudnym okresie – powinni dokładnie zapoznać się z historią medyczną przypadków podejrzanych o przemoc w rodzinie, omówić te przypadki z lekarzem kierującym i przeprowadzić prywatną rozmowę z pacjentem, ucząc go o dostępnych rozwiązaniach dla ofiar – napisali autorzy.

Matoori i współpracownicy przyznali, że rozmowa z podejrzanymi ofiarami przemocy może być trudna. Zaproponowali trzyczęściowy protokół:

1. W przypadku podejrzenia przemocy domowej w pierwszej kolejności należy skontaktować się z lekarzami kierującymi lub zespołem opieki. Informacje o sytuacji pacjenta mogą już znajdować się w dokumentacji medycznej.

2. Stworzyć bezpieczną i prywatną przestrzeń do rozmowy z ofiarą. „Nawet jeśli sprawca nie jest obecny, relacja osoby towarzyszącej ze sprawcą może utrudniać pacjentowi ujawnienie jakichkolwiek informacji” – zauważył zespół.

3. Poinformuj pacjenta, że pracownicy ochrony zdrowia są zobowiązani do zachowania poufności i że żadne informacje nie będą udostępniane poza personelem medycznym ani zapisywane w dokumentacji medycznej wbrew woli pacjenta.

„Kiedy radiolodzy wychodzą poza swoją pracownię i dołączają do multidyscyplinarnego zespołu zapewniającego bezpośrednią opiekę nad pacjentem, mogą zdecydować się na ochotnika do zajmowania się przypadkami przemocy domowej, zwłaszcza jeśli są przeszkoleni w radzeniu sobie ze złożonością tych rozmów. Rzeczywiście, radiolodzy i elektroradiolodzy mają wyjątkową okazję nawiązać kontakt z ofiarą przemocy domowej ze względu na fizyczne oddzielenie jej od wszelkich osób towarzyszących na oddziale radiologii”. – podsumowali naukowcy.

Zdaniem zespołu Matoori, przypadki przemocy ze strony partnera stwarzają radiologom możliwość dalszego uczestniczenia w ciągłej opiece.